Archeologen vinden massagraf in loopgraaf Ieper met daarin intacte klaroen:

 Tijdens de laatste fase van de opgravingen bij de golfclub De Palingbeek in Ieper is een massagraf gevonden in een loopgraaf van WO I. Naast de lichamen ontdekten archeologen ook een hoop persoonlijke spullen en zelfs een klaroen, het instrument waarop de Last Post geblazen wordt. "De symboliek van deze vondst is enorm", klinkt het.

Gisteren zagen we op de bodem van de loopgraaf plots een groen, koperen voorwerp en het bleek te gaan om zo'n klaroen die nog volledig intact is."

"Destijds gebruikten de Britten zo’n klaroen aan het front. Alle signalen zoals aanvallen, terugtrekken en  verzamelen, werden vroeg in de oorlog met een klaroen doorgegeven. Nu spelen de vrijwillige klaroenblazers de Last Post onder de Menenpoort. Symbolischer kan niet. Dit is de vondst uit mijn carrière", meent Heyvaert.

De klaroen bleek vrij intact te zijn.

BRON

 

Slechts vijf gebouwen in Ieper bleven tijdens WOI recht staan!

Van de duizenden gebouwen die Ieper voor 1914 telde, overleefden er amper vijf het oorlogsgeweld min of meer intact. De rest van de stad lag compleet in puin. Tussen 1915 en 1919 was Ieper een spookstad zonder burgers.

Tussen 8 mei 1915 en de zomer van 1919 was er geen enkele burger meer in Ieper. De enige mensen die de stad binnenkwamen, waren militairen en af en toe inwoners die toelating kregen om zaken uit het puin te halen. “Je moest een militair pas hebben, maar daarbij kreeg je dan meestal begeleiding. Je moest trouwens al een goede reden hebben om zo’n pasje te krijgen. Ieper was een spookstad, en nog het meest vanaf eind 1918.

De gevels van vijf woningen die nog rechtstonden in de D’Hondtstraat. © RV

Het Hôtel de Gand en het voormalig arrondissementscommissariaat in de D’Hondtstraat

Je had hier een rij van een vijftal woningen die nog min of meer rechtstonden, wat op zich een eigenaardig feit is. Ook daarom werden er veel foto’s van genomen. Deze twee werden gerestaureerd, de andere werden afgebroken.

D’Hondtstraat. Foto: Swa Vleminckx 2026©

Op de muur zijn nog de inslagen te zien: als je goed kijkt, zijn die duidelijk zichtbaar. Het is een heel waardevolle gevel. Je ziet de muurankers en helemaal boven de getorste topstukken, die wel heel mooi zijn qua metselwerk.

In de D’Hondtstraat zijn de kogelinslagen duidelijk zichtbaar. Foto: Swa Vleminckx 2026©

Het huis Biebuyck in de Diksmuidestraat

De woning met huisnummer 48 in de Diksmuidestraat werd gebouwd in 1544. De gevel overleefde het oorlogsgeweld van de Eerste Wereldoorlog. Op een foto van de Ieperse fotograaf Véron De Deyne uit 1919 is te zien dat enkel de topgevel in de brokken deelde. Het huis dankt zijn naam aan Pierre-Donatien Biebuyck. Pierre Biebuyck was advocaat en werd rechter in Ieper en Kortrijk en voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg in Ieper. Hij was ook volksvertegenwoordiger. Raymond was de laatste Biebuyck die er woonde. Na de oorlog tekende stadsarchitect Jules Coomans de heropbouwplannen van de woning. Hij bleef trouw aan het vooroorlogse uitzicht van het huis. De woning is sinds 1983 een beschermd monument.

Foto: Swa Vleminckx 2026©

Zon- en maanreliëf

“De vormgeving van de bakstenen trapgevel doet denken aan de windborden met kromhouten, eigen aan de getimmerde Ieperse gevels. Opmerkelijk is het gebruik van geprofileerde baksteen in de boogvelden en tussen de verdiepingen. Een Mariabeeld en een zon- en maanreliëf werden op het eind van de 19de eeuw aangebracht. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het gebouw niet zwaar beschadigd, waardoor het waardevol is”, schreef het Agentschap Onroerend Erfgoed in het beschermingsdossier van het pand.

Foto's: Swa Vleminckx 2026©

BRON