Dodengang in Diksmuide krijgt uniek WO I-kanon: "Was eerst voor Russische leger bedoeld"

 

Het historische kanon is helemaal gerestaureerd.

De Dodengang in Diksmuide heeft een bijzondere nieuwe attractie: aan de ingang staat nu een gerestaureerde Schneider-houwitser uit de Eerste Wereldoorlog. Het gaat om een kanon dat oorspronkelijk voor het Russische leger was gebouwd. Tegelijk opent in de loopgraven een nieuw bezoekersparcours met 16 stopplaatsen.

Het kanon werd in juni 1917 ingezet aan het IJzerfront. Vanuit een positie enkele kilometers achter de Dodengang kon het de Duitse Stellingen en aanvoerroutes over de IJzer bestoken.

Prototype met bijzonder verhaal

Het stuk is een prototype van een kanon dat oorspronkelijk voor Rusland bestemd was. België kocht het uit noodzaak, maar liep al snel tegen een probleem aan. "Er was onvoldoende passende munitie beschikbaar", vertelt sitebeheerder Frankie Bostyn van het War Heritage Institute. "Daarom hebben ze de loop uitgeboord naar een ander kaliber, zodat ze Franse munitie konden gebruiken."

Het kanon komt uit de collectie van het Legermuseum in Brussel. Na jaren van verval op verschillende locaties, onder meer in Lombardsijde en Brasschaat, werd het in stukken gerecupereerd en volledig gerestaureerd. Nu staat het permanent opgesteld bij het onthaalgebouw van de Dodengang.

BRON

Reuzegrote soldaat 'The Hauntings' verlaat Menenpoort in Ieper: "Maakte veel emoties los"

 

Britse soldaat kijkt voortaan niet meer naar de Menenpoort. © Foto's: Swa Vleminckx

Aan de Menenpoort in Ieper is 'The Hauntings' weggenomen. Dat is een groot standbeeld van een Britse soldaat uit de Eerste Wereldoorlog, gemaakt uit gerecycleerd metaal. Het standbeeld kwam er in oktober vorig jaar. Het was altijd de bedoeling dat het er tijdelijk zou staan.

'The Hauntings' is een creatie van de Britse kunstenares Jo Oliver. Ze liet zich inspireren door een verhaal dat ze als kind hoorde. Het ging over een soldaat die nog altijd voelbaar was in de velden van Vlaanderen. Later voelde ze het als haar roeping om die figuur vorm te geven. Niet als held, maar als symbool van de gewone man.

Langer dan gepland in Ieper

Sinds oktober vorig jaar keek het reuzegrote standbeeld - bijna 7 meter hoog - symbolisch naar de Menenpoort, het monument met de duizenden namen van gesneuvelde soldaten die nooit terugkeerden.

Eerst zou het maar 2 maanden in Ieper blijven, maar het kunstwerk kreeg zoveel positieve reacties dat beslist werd het langer in Ieper te houden. Tot nu, dus. Vanmiddag verhuisde het opnieuw naar de eigenaars in het Verenigd Koninkrijk.

 

3 belangrijke Ieperse vrouwen krijgen beeldje van hun hoofd op gevel Lakenhallen

 

Clara Van Zuytpeene Lamotte stichtte een meisjesschool voor arme kinderen, nu het Immaculata, in de volksmond 'De Lamotjes'.

In de gevel van de Lakenhallen in Ieper zijn 3 nieuwe stenen vrouwenhoofden geplaatst. Ze vervangen beelden die bij de restauratie niet meer konden worden nagemaakt. De beelden verwijzen naar 3 vrouwen, die in de 19e eeuw een belangrijke rol hebben gespeeld voor Ieper. Tijdens de restauratie van de Lakenhallen werd vastgesteld dat 6 kopjes onherkenbaar waren geworden. "Het Yper Museum zag dat als een unieke gelegenheid om daar iets met een specifiek Iepers karakter voor in de plaats te brengen", zegt schepen Emmily Talpe (Team Ieper).

Clara Francisca van Zuytpeene Lamotte (1726-1772) gaf les in haar grote huis op de Kiekenmarkt. Dat werd een armenschool, die later naar de Rijselstraat verhuisde: het huidige Technisch Instituut Immaculata.

Louise De Hem (1866-1922) is één van Iepers belangrijkste kunstenaars. Met haar schilderijen bouwde ze  een internationale carrière uit en stelde o.a. tentoon in Londen, Parijs en Chicago.

Léontine Permeke (1858-1923) was fotografe in Ieper. Zij maakte vooral portretten van individuen en groepen. Al snel versterkten haar 2 zonen, Maurice (1883–1963) en Robert (1885–1966), haar firma. Vooral Maurice legde zijn geboortestad vast in internationaal bekroonde foto’s. Robert haalde de wereldpers met oorlogsfoto’s van de brandende Lakenhallen en brengt de vernietiging van Ieper in beeld. De broers leerden dus het vak van hun moeder.

BRON

 

In Flanders Fields Museum - hondje Torpille - Museumstuk van het Jaar

 

Deze hond, Torpille, maakte de oorlogsjaren mee samen met zijn eigenaar, Jules Vanneste uit Boezinge. Waar de jonge priester naartoe ging, volgde Torpille hem trouw, ook tijdens bezoeken aan soldaten aan het front. In de loop van vier jaar werd hij voor velen een vertrouwde aanwezigheid. Daarnaast bleek hij opmerkelijk handig in het opsporen van ratten.

Jules Vanneste met zijn hond Torpille in de loopgraven tijdens WOI. - IFFFC025_000093

Ratten vonden in de vochtige en modderige omgeving van de loopgraven volop voedselresten. Ze doken op in ransels, rantsoendozen en kledij, en verscholen zich zelfs bij slapende soldaten. Met hun scherpe tanden veroorzaakten ze schade en ongemak, en bovendien konden ze ziektes verspreiden. Door hun snelheid en behendigheid waren ze moeilijk te bestrijden.

Torpille ving honderden ratten en legde zijn vangst trots bij de soldaten neer. Dagelijks ging hij de strijd aan met deze indringers en bleef daarbij ongedeerd.

Lang na het einde van de oorlog overleed Torpille. Jules Vanneste liet hem opzetten, rechtop en alert, zoals hij vaak zat wanneer hij aandacht of een koekje verwachtte.

Bekijk Torpille in 3d.

Museumstuk van het Jaar - Torpille

Vrijwilligers lezen alle bijna 55.000 namen op de Menenpoort in Ieper voor

 In het 1e weekend van juli 2028 zullen vrijwilligers alle namen van vermiste gesneuvelden op de Menenpoort in Ieper voorlezen. Het gaat om bijna 55.000 namen en die allemaal voorlezen zal 3 dagen duren. Het speciale herdenkingsweekend staat in het teken van de 100ste verjaardag van de eerste Last Postceremonie aan de Menenpoort.

Op 2 juli 2028 zal het precies 100 jaar geleden zijn dat er voor het eerst een Last Post werd geblazen aan de Menenpoort. Sindsdien gebeurt dat elke avond om 20u door vrijwillige klaroenblazers van de Last Post Association.

"100 jaar Last Post valt op een zondag. We maken er een speciaal herdenkingsweekend van", vertelt Benoit Mottrie, voorzitter van de Last Post Association. "Op vrijdag, zaterdag en zondag organiseren we tal van activiteiten, events en plechtigheden. Iedereen zal welkom zijn voor deze eeuwviering: de wereldwijde leden van de Association, verschillende hoogwaardigheidsbekleders, maar vooral ook de Ieperlingen zelf."

"Zondag 2 juli 2028 zal uiteraard volledig in het teken staan van de officiële 100-jarige ceremonie. We willen hier een participatief evenement van maken. Ons plan is om vanaf vrijdagmorgen onafgebroken — dus ook tijdens de nachten van vrijdag en zaterdag — alle 55.000 namen van de vermisten af te lezen. Dat eerbetoon zal op zondagmiddag eindigen, vlak voor de start van de 100-jarige ceremonie."

Oproep

"We vinden het belangrijk om iedereen de kans te geven een naam voor te lezen. Daarvoor gaan we een oproep doen naar de inwoners van Ieper, scholen, mensen uit het buitenland en familieleden van de namen op de poort."

Het voorlezen wordt nooit onderbroken, de namen zullen dus ook ‘s nachts weerklinken. Alles wordt strikt getimed. "Van over de hele wereld zullen mensen het volledige traject kunnen volgen via livestreaming. Ook Westtoer en de stad Ieper worden betrokken. We zullen er iets speciaals van maken."

Paddetrek 2026 - Zonnebeke

 

Moto Guzzi V7 Stone Ten 2024

 

Deze exclusieve roadster de 2024 Moto Guzzi V7 Stone Ten is een speciale editie die het 10-jarig bestaan van 'The Clan' (de officiële Moto Guzzi-community) viert.

Hij onderscheidt zich door een unieke wit-zwarte kleurstelling met rode accenten, Arrow-uitlaten (66,5 pk) en bar-end spiegels.

Bruno Scola is overleden. Hij was de ware "Meneer Guzzi".

Bruno Scola is overleden op 79-jarige leeftijd.

Bruno was sinds 1962 verbonden aan Moto Guzzi, eerst als arbeider en later als medewerker op de ontwikkelingsafdeling, waar hij verantwoordelijk was voor de productie van de V7 Record uit 1969 en de eerste V7 Sport. Hij begeleidde raceactiviteiten (zoals Bol d'Or en Imola in 1972) en optimaliseerde de motoren. 

In 1982 richtte hij een officiële Moto Guzzi-dealer op in Lecco, die later Millepercento werd. Tot op hoge leeftijd bouwde Bruno Guzzi-motoren, ontwikkelde nokkenassen en leidde een raceteam. 

Hij was de ware "Meneer Guzzi".

Addio a Bruno, mago dei motori con il cuore che batteva per la Guzzi

--
Addio a Bruno, mago dei motori con il cuore che batteva per la Guzzi

2026 !