De Menenpoort in Ieper viert volgend jaar, op 24 juli 2027, zijn 100-jarig bestaan.
Al een eeuw lang herdenkt het monument meer dan 50.000 vermiste soldaten van het Gemenebest.
3-6 september 2026
DE TOEKOMST VAN DE ADELAAR BEGINT IN MANDELLO
Mandello del Lario, aan de oostelijke tak van het Comomeer, is de gastheer van de grootste editie ooit van de GMG - Guzzi World Days.
Een evenement dat geschiedenis zal schrijven: Moto Guzzi viert zijn 105-jarig jubileum en opent de deuren van zijn nieuwe fabriek, gebouwd op de plek waar de motorfietsen al sinds 1921 onafgebroken worden geproduceerd.
Vier dagen om de toekomst van Moto Guzzi van dichtbij te beleven: bezoek gratis de nieuwe productiefaciliteiten en het nieuwe museum, ontdek de officiële winkel, neem deel aan de geplande activiteiten en de grote parade, maak een proefrit en geniet van de unieke sfeer van Mandello samen met liefhebbers van over de hele wereld.
Plaats/Lieu/Ort/Place:
Den Horst, Gelderhorsten 146 / 3920 Lommel / België
Kamperen / Camping
Catering
Vrijdag/Vendredi/Freitag/Friday
Verwelkoming / Accueil / Willkommen/ Welcome: 12h00
Muziek / Musique / Musik / Music
Zaterdag/Samedi/Samstag/Saturday
Rondrit / Tour
DJ, rockband Full Throttle
Zondag/Dimanche/Sonntag/Sunday
Einde / Fin / Ende / End: 12h00
Graag vooraf inschrijven indien mogelijk / Veuillez vous inscrire à l’avance si possible / Bitte melden Sie sich nach Möglichkeit im Voraus an / Please register in advance if possible
Om organisatorische redenen / Pour des raisons organisatoire / Aus organisatorischen Gründen / For Organizational reasons
Contacteer / Contact / Kontakt Patrick Cools, e-mail peke100@msn.com
Iedereen is welkom / Tout le monde est le bienvenu / Jeder ist willkommen / Everyone is welcome!
De internationale motorsportwereld heeft afscheid moeten
nemen van Marc van der Straten. De Belgische zakenman en oprichter van Marc VDS
Racing is zondagochtend op 78-jarige leeftijd overleden. Dat heeft zijn team
bekendgemaakt.
Onder leiding van Van der Straten behaalde Marc VDS drie
Moto2 wereldtitels. Tito Rabat bezorgde het team de eerste wereldtitel in 2014,
waarna Franco Morbidelli in 2017 en Álex Márquez in 2019 het succes een vervolg
gaven. Daarnaast was het team actief in de MotoGP, Moto3 en MotoE en is het
anno 2026 nog altijd vertegenwoordigd in de Moto2-, het WorldSBK- en het FIM
Endurance World Championship.
Gedurende zijn jaren als teameigenaar verzamelde Marc VDS
meer dan honderd podiumplaatsen in verschillende wereldkampioenschap
categorieën. De meest recente kwam dit seizoen op naam van Sam Lowes, die
tijdens de WorldSBK ronde op MotorLand Aragón het podium wist te behalen.
Tijdens de laatste fase van de opgravingen bij de golfclub De Palingbeek in Ieper is een massagraf gevonden in een loopgraaf van WO I. Naast de lichamen ontdekten archeologen ook een hoop persoonlijke spullen en zelfs een klaroen, het instrument waarop de Last Post geblazen wordt. "De symboliek van deze vondst is enorm", klinkt het.
Gisteren zagen we op de bodem van de loopgraaf plots een
groen, koperen voorwerp en het bleek te gaan om zo'n klaroen die nog volledig
intact is."
"Destijds gebruikten de Britten zo’n klaroen aan het
front. Alle signalen zoals aanvallen, terugtrekken en verzamelen, werden vroeg in de oorlog met een
klaroen doorgegeven. Nu spelen de vrijwillige klaroenblazers de Last Post onder
de Menenpoort. Symbolischer kan niet. Dit is de vondst uit mijn carrière",
meent Heyvaert.
Van de duizenden gebouwen die Ieper voor 1914 telde, overleefden er amper vijf het oorlogsgeweld min of meer intact. De rest van de stad lag compleet in puin. Tussen 1915 en 1919 was Ieper een spookstad zonder burgers.
Tussen 8 mei 1915 en de zomer van 1919 was er geen enkele burger meer in Ieper. De enige mensen die de stad binnenkwamen, waren militairen en af en toe inwoners die toelating kregen om zaken uit het puin te halen. “Je moest een militair pas hebben, maar daarbij kreeg je dan meestal begeleiding. Je moest trouwens al een goede reden hebben om zo’n pasje te krijgen. Ieper was een spookstad, en nog het meest vanaf eind 1918.
Je had hier een rij van een vijftal woningen die nog min of meer rechtstonden, wat op zich een eigenaardig feit is. Ook daarom werden er veel foto’s van genomen. Deze twee werden gerestaureerd, de andere werden afgebroken.
Het huis Biebuyck in de Diksmuidestraat
De woning met huisnummer 48 in de Diksmuidestraat werd
gebouwd in 1544. De gevel overleefde het oorlogsgeweld van de Eerste
Wereldoorlog. Op een foto van de Ieperse fotograaf Véron De Deyne uit 1919 is
te zien dat enkel de topgevel in de brokken deelde. Het huis dankt zijn naam
aan Pierre-Donatien Biebuyck. Pierre Biebuyck was advocaat en werd rechter in
Ieper en Kortrijk en voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg in Ieper.
Hij was ook volksvertegenwoordiger. Raymond was de laatste Biebuyck die er woonde.
Na de oorlog tekende stadsarchitect Jules Coomans de heropbouwplannen van de
woning. Hij bleef trouw aan het vooroorlogse uitzicht van het huis. De woning
is sinds 1983 een beschermd monument.
Zon- en maanreliëf
“De vormgeving van de bakstenen trapgevel doet denken aan de
windborden met kromhouten, eigen aan de getimmerde Ieperse gevels. Opmerkelijk
is het gebruik van geprofileerde baksteen in de boogvelden en tussen de
verdiepingen. Een Mariabeeld en een zon- en maanreliëf werden op het eind van
de 19de eeuw aangebracht. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het gebouw niet
zwaar beschadigd, waardoor het waardevol is”, schreef het Agentschap Onroerend
Erfgoed in het beschermingsdossier van het pand.
Het historische kanon is helemaal gerestaureerd.
De Dodengang in Diksmuide heeft een bijzondere nieuwe
attractie: aan de ingang staat nu een gerestaureerde Schneider-houwitser uit de
Eerste Wereldoorlog. Het gaat om een kanon dat oorspronkelijk voor het
Russische leger was gebouwd. Tegelijk opent in de loopgraven een nieuw
bezoekersparcours met 16 stopplaatsen.
Het kanon werd in juni 1917 ingezet aan het IJzerfront.
Vanuit een positie enkele kilometers achter de Dodengang kon het de Duitse
Stellingen en aanvoerroutes over de IJzer bestoken.
Prototype met bijzonder verhaal
Het stuk is een prototype van een kanon dat oorspronkelijk
voor Rusland bestemd was. België kocht het uit noodzaak, maar liep al snel
tegen een probleem aan. "Er was onvoldoende passende munitie
beschikbaar", vertelt sitebeheerder Frankie Bostyn van het War Heritage
Institute. "Daarom hebben ze de loop uitgeboord naar een ander kaliber,
zodat ze Franse munitie konden gebruiken."
Het kanon komt uit de collectie van het Legermuseum in
Brussel. Na jaren van verval op verschillende locaties, onder meer in
Lombardsijde en Brasschaat, werd het in stukken gerecupereerd en volledig
gerestaureerd. Nu staat het permanent opgesteld bij het onthaalgebouw van de
Dodengang.
Aan de Menenpoort in Ieper is
'The Hauntings' weggenomen. Dat is een groot standbeeld van een Britse soldaat
uit de Eerste Wereldoorlog, gemaakt uit gerecycleerd metaal. Het standbeeld
kwam er in oktober vorig jaar. Het was altijd de bedoeling dat het er tijdelijk
zou staan.
'The Hauntings' is een creatie
van de Britse kunstenares Jo Oliver. Ze liet zich inspireren door een verhaal
dat ze als kind hoorde. Het ging over een soldaat die nog altijd voelbaar was
in de velden van Vlaanderen. Later voelde ze het als haar roeping om die figuur
vorm te geven. Niet als held, maar als symbool van de gewone man.
Langer dan gepland in Ieper
Sinds oktober vorig jaar keek het
reuzegrote standbeeld - bijna 7 meter hoog - symbolisch naar de Menenpoort, het
monument met de duizenden namen van gesneuvelde soldaten die nooit
terugkeerden.
Eerst zou het maar 2 maanden in
Ieper blijven, maar het kunstwerk kreeg zoveel positieve reacties dat beslist
werd het langer in Ieper te houden. Tot nu, dus. Vanmiddag verhuisde het
opnieuw naar de eigenaars in het Verenigd Koninkrijk.
In de gevel van de Lakenhallen in Ieper zijn 3 nieuwe stenen
vrouwenhoofden geplaatst. Ze vervangen beelden die bij de restauratie niet meer
konden worden nagemaakt. De beelden verwijzen naar 3 vrouwen, die in de 19e
eeuw een belangrijke rol hebben gespeeld voor Ieper. Tijdens de restauratie van
de Lakenhallen werd vastgesteld dat 6 kopjes onherkenbaar waren geworden.
"Het Yper Museum zag dat als een unieke gelegenheid om daar iets met een
specifiek Iepers karakter voor in de plaats te brengen", zegt schepen Emmily
Talpe (Team Ieper).
Clara Francisca van Zuytpeene Lamotte (1726-1772) gaf
les in haar grote huis op de Kiekenmarkt. Dat werd een armenschool, die later
naar de Rijselstraat verhuisde: het huidige Technisch Instituut Immaculata.
Louise De Hem (1866-1922) is één van Iepers
belangrijkste kunstenaars. Met haar schilderijen bouwde ze een internationale carrière uit en stelde
o.a. tentoon in Londen, Parijs en Chicago.
Léontine Permeke (1858-1923) was fotografe in Ieper.
Zij maakte vooral portretten van individuen en groepen. Al snel versterkten
haar 2 zonen, Maurice (1883–1963) en Robert (1885–1966), haar firma. Vooral
Maurice legde zijn geboortestad vast in internationaal bekroonde foto’s. Robert
haalde de wereldpers met oorlogsfoto’s van de brandende Lakenhallen en brengt
de vernietiging van Ieper in beeld. De broers leerden dus het vak van hun
moeder.
Deze hond, Torpille, maakte de oorlogsjaren mee samen met zijn eigenaar, Jules Vanneste uit Boezinge. Waar de jonge priester naartoe ging, volgde Torpille hem trouw, ook tijdens bezoeken aan soldaten aan het front. In de loop van vier jaar werd hij voor velen een vertrouwde aanwezigheid. Daarnaast bleek hij opmerkelijk handig in het opsporen van ratten.
Jules Vanneste met zijn hond Torpille in de loopgraven tijdens WOI. - IFFFC025_000093
Ratten vonden in de vochtige en modderige omgeving van de loopgraven volop voedselresten. Ze doken op in ransels, rantsoendozen en kledij, en verscholen zich zelfs bij slapende soldaten. Met hun scherpe tanden veroorzaakten ze schade en ongemak, en bovendien konden ze ziektes verspreiden. Door hun snelheid en behendigheid waren ze moeilijk te bestrijden.
Torpille ving honderden ratten en legde zijn vangst trots bij de soldaten neer. Dagelijks ging hij de strijd aan met deze indringers en bleef daarbij ongedeerd.
Lang na het einde van de oorlog overleed Torpille. Jules Vanneste liet hem opzetten, rechtop en alert, zoals hij vaak zat wanneer hij aandacht of een koekje verwachtte.
In het 1e weekend van juli 2028 zullen vrijwilligers alle namen van vermiste gesneuvelden op de Menenpoort in Ieper voorlezen. Het gaat om bijna 55.000 namen en die allemaal voorlezen zal 3 dagen duren. Het speciale herdenkingsweekend staat in het teken van de 100ste verjaardag van de eerste Last Postceremonie aan de Menenpoort.
Op 2 juli 2028 zal het precies 100 jaar geleden zijn dat er voor het eerst een Last Post werd geblazen aan de Menenpoort. Sindsdien gebeurt dat elke avond om 20u door vrijwillige klaroenblazers van de Last Post Association.
"100 jaar Last Post valt op een zondag. We maken er een speciaal herdenkingsweekend van", vertelt Benoit Mottrie, voorzitter van de Last Post Association. "Op vrijdag, zaterdag en zondag organiseren we tal van activiteiten, events en plechtigheden. Iedereen zal welkom zijn voor deze eeuwviering: de wereldwijde leden van de Association, verschillende hoogwaardigheidsbekleders, maar vooral ook de Ieperlingen zelf."
"Zondag 2 juli 2028 zal uiteraard volledig in het teken staan van de officiële 100-jarige ceremonie. We willen hier een participatief evenement van maken. Ons plan is om vanaf vrijdagmorgen onafgebroken — dus ook tijdens de nachten van vrijdag en zaterdag — alle 55.000 namen van de vermisten af te lezen. Dat eerbetoon zal op zondagmiddag eindigen, vlak voor de start van de 100-jarige ceremonie."
"We vinden het belangrijk om iedereen de kans te geven een naam voor te lezen. Daarvoor gaan we een oproep doen naar de inwoners van Ieper, scholen, mensen uit het buitenland en familieleden van de namen op de poort."
Het voorlezen wordt nooit onderbroken, de namen zullen dus ook ‘s nachts weerklinken. Alles wordt strikt getimed. "Van over de hele wereld zullen mensen het volledige traject kunnen volgen via livestreaming. Ook Westtoer en de stad Ieper worden betrokken. We zullen er iets speciaals van maken."
Deze exclusieve roadster de 2024 Moto Guzzi V7 Stone Ten is
een speciale editie die het 10-jarig bestaan van 'The Clan' (de officiële Moto
Guzzi-community) viert.
Hij onderscheidt zich door een unieke wit-zwarte
kleurstelling met rode accenten, Arrow-uitlaten (66,5 pk) en bar-end spiegels.
Bruno Scola is overleden op 79-jarige leeftijd.
Bruno was sinds 1962 verbonden aan Moto Guzzi, eerst als arbeider en later als medewerker op de ontwikkelingsafdeling, waar hij verantwoordelijk was voor de productie van de V7 Record uit 1969 en de eerste V7 Sport. Hij begeleidde raceactiviteiten (zoals Bol d'Or en Imola in 1972) en optimaliseerde de motoren.
In 1982 richtte hij een officiële Moto Guzzi-dealer op in Lecco, die later Millepercento werd. Tot op hoge leeftijd bouwde Bruno Guzzi-motoren, ontwikkelde nokkenassen en leidde een raceteam.
Hij was de ware "Meneer Guzzi".