In de tuin, bloem van Trompetbekerplant - Sarracenia

Vroeg in de lente produceren Sarracenia-planten tweeslachtige bloemen. Dit gebeurt tegelijk of iets eerder dan de ontwikkeling van de vangbekers. Elke bloem groeit afzonderlijk op een lange stengel, hoog boven de vangbekers. Dit is heel belangrijk, zo wordt er zoveel mogelijk voorkomen dat potentiële bestuivers worden gelokt door de bekers en worden gedood.

De bloem hangt ondersteboven, zodat de parapluvorm het stuifmeel van de meeldraden opvangt. De kroonbladeren hangen tussen de vijf punten van de stamper, zodat de stempels buiten de bloem uitsteken, ver van het opgevangen stuifmeel vandaan. Bijen zijn de belangrijkste bestuivers van Sarracenia. Om bij de nectar te komen moeten zij langs de stempels. Eenmaal in de bloem komen ze in aanraking met de stuifmeel op de stamper en aan de meeldraden. Om de bloem te verlaten tillen ze een kroonblad op en vliegen tussen de stempels door weg. Op deze manier wordt zelfbestuiving voorkomen. Het verzamelde stuifmeel wordt naar een volgende bloem gebracht en het proces begint overnieuw.

In de tuin, bloem van Trompetbekerplant - Sarracenia

Nepenthes, in bloem! tropische bekerplanten. 3

Nepenthes, in bloem! tropische bekerplanten. 2

De bloemen aan één plant zijn altijd eenslachtig. Wat betekent, dat er een andere plant nodig is voor de bestuiving. En het gebeurt, vooral in cultuur, zelden dat er twee van dezelfde soort tegelijkertijd bloeien. Daarom zijn er veel hybriden, die onderling vaak wel kruisen. Dit komt waarschijnlijk ook in de vrije natuur voor.

Nepenthes, in bloem! tropische bekerplanten. 1

Nepenthes is een geslacht van tropische bekerplanten die bekervormige vallen ontwikkelen om kleine dieren te vangen, waarna deze worden verteerd.

Verspreiding en habitat

Het geslacht Nepenthes kent meer dan vijfentachtig soorten. Het zijn typisch klimplanten die groeien in mistige, met mos bedekte wouden op tropische bergen of in lager gelegen bossen. Het voornaamste verspreidingsgebiedis Indonesië, Nieuw-Guinea en de omliggende regio. Daarbuiten komen enkele soorten voor in India (één), Sri Lanka (één), Madagaskar (twee), de Seychellen (één), Australië (drie) en Nieuw-Caledonië (één).

Beschrijving

Alle soorten van het geslacht zijn zijn vaste planten. Afhankelijk van de soort worden de vangbekers wel 40 tot 50 centimeter groot. Per soort en zelfs binnen de soort verschillen vorm en afmeting sterk. De typische vorm is min of meer cilindervormig, de onderste helft heeft vaak een buikje, met een afgeronde bodem. Bij jonge bekers is de deksel op de val nog gesloten en zijn de verteringssappen steriel.

Na het openen blijft de deksel onbeweeglijk. Het is dus geen deur die open en dicht kan gaan. De deksel dient als paraplu om vollopen en overstromen van de beker tegen te gaan en als landingsplaats vol met nectar voor de prooidieren. In het onderste gedeelte van de beker zit een verteringszone, die dicht met klieren is bezet. De klieren scheiden verteringssappen af en nemen de opgeloste voedingsstoffen van de prooi op.

Tegenstrijdige info over de bloemen:

1. De bloemvorm is een pluim waar zowel mannelijke als vrouwelijke bloemen aan zitten. bron

2. De bloemen aan één plant zijn altijd eenslachtig. Wat betekent, dat er een andere plant nodig is voor de bestuiving. En het gebeurt, vooral in cultuur, zelden dat er twee van dezelfde soort tegelijkertijd bloeien. Daarom zijn er veel hybriden, die onderling vaak wel kruisen. Dit komt waarschijnlijk ook in de vrije natuur voor. bron

Nepenthes - Carnivora Verzorging

Bekerplanten - Nepenthes

Bekerplant is een algemene aanduiding voor vleesetende planten met vangbekers waarin insecten worden gelokt, waarna ze worden verteerd. Er zijn verschillende geslachten van vleesetende planten die vangbekers ontwikkelen. Foto's zijn bekers van Nepenthes soorten, in de beginfase en nog klein.