21 november 2011

Kleine parels

Of je er nu fan van bent of niet, Nano aquaria zijn razend populair. In verschillende maten, vormen en uitvoeringen hebben diverse aquariummerken hun eigen serie Nano’s op de markt gebracht. De bescheiden afmetingen en redelijk lage prijs, maken het aantrekkelijke bakjes om met de hobby te beginnen. Maar ook veel ervaren aquarianen kunnen de verleiding niet weerstaan, en zeg nou zelf, voor zo’n klein aquarium heb je toch altijd een plaatsje vrij?

Natuurlijk heeft het kleine formaat ook zijn beperkingen, waterwaarden schommelen sneller, en de zwemruimte is beperkt. Hierdoor is het extra van belang dat je verstandige keuzes maakt wat betreft de bewoners van je aquarium. Behalve het formaat speelt ook het gedrag van visjes een belangrijke rol. Om het iets gemakkelijker te maken hebben wij onze 10 meest favoriete Nano visjes voor jou op een rijtje gezet.
Dario dario (Bengaals vuurtje)
Dit temperamentvol grijs, dieprood gestreept visje, is een echte aanwinst voor een klein bakje. Mits je rekening houdt met het eetgedrag van deze kleine rovers, ze eten namelijk vooral levendvoer en soms diepvriesvoer. Ondanks dat ze slechts 3 cm groot worden zijn ze vrij territoriaal, in een klein aquarium kun je ze dus beter in een harem houden. Als combinatie voldoen rustige kleine scholenvisjes. Inmiddels zijn er ook een aantal nauw verwante soorten bekend, die meestal een net zo mooie kleur en tekening hebben.
Parosphromenus deissneri (dwergprachtgourami)
Uit de familie van labyrintvissen is dit één van de twee die in onze top tien is opgenomen. Het mannetje van deze soort heeft een donkerbruine basis kleur, met twee lichte banen die van snuit tot staart lopen, de puntig uitlopende vinnen bevatten fluorescerend blauw en roodtinten. Met een maximum lengte van 3-4 cm is het echt een klein juweeltje. De visjes zijn vreedzaam en enigszins schuw, een paartje P. deissneri is daarom alleen samen te houden met andere kleine rustige visjes in een goed beplant aquarium met zacht zuur water. Bij de voortplanting wordt in een holletje door het mannetje een schuimnest gebouwd. Dwergprachtgourami’s zijn niet de gemakkelijkste maar zeker één van de interessantste visjes die je in een Nano kunt verzorgen.
Oryzias mekongensis
Dit kleine rijstvisje komt uit stilstaande watertjes in het noorden van Thailand, zoals irrigatiekanalen, vijvertjes en rijstvelden. Vaak worden ze gevonden tussen grote groepen fijne stengelplanten. Met afmetingen van ongeveer 1,5 cm is het zelfs voor de kleinste Nano aquaria een geschikte bewoner. Het visje is grijs van kleur met een klein beetje oranje in de vinnetjes Door hun kleine afmetingen hebben ze zeer fijn voer nodig, wat ze niet de makkelijkste kostgangers maakt. Een goed ingelopen niet te zwaar bezet aquarium heeft dan ook de voorkeur. Behalve voldoende beplanting als beschutting stellen deze visjes geen bijzondere eisen aan de inrichting
Boraras maculatus
Een van de bekendere Nano visjes is de Boraras maculatus, door hun levendige gedrag en opvallende kleurtje zijn ze erg geliefd. Het visje heeft een rode rug waarvan de kleur richting de buik vervaagd. De kenmerkende blauwzwarte stippen ter hoogte van de borstvinnen en boven de aarsvin, maken het gemakkelijk te onderscheiden van aanverwante soorten. Mannetjes zijn iets feller gekleurd terwijl vrouwen wat groter en voller zijn, de totale lengte is 2,5 cm. Dit visje is erg goed verkrijgbaar, en zie je dan ook vaak in Nano aquaria voorbij komen. Toch blijft een mooie school maculatusjes prachtig om te zien.
Pseudepiplatys annulatus (dwarsbandsnoekje)
Zoals de meeste killivissen is ook de P. annulatus een ware schoonheid, met een wit tot helder geel lichaam met donkerbruin tot zwarte strepen. De staart en vinnen van de mannen zijn langer en hebben prachtige hemelsblauwe en rode kleuren. Hierdoor zijn ze gemakkelijk te onderscheiden van de vrouwen. In de natuur zwemmen deze oppervlaktevissen in stilstaande wateren en poeltjes met een dichte begroeiing. Ze jagen op kleine insecten die in het water vallen. In het aquarium kun je ze mieren, fruitvliegjes, witte en zwarte muggenlarven geven om hun natuurlijke eet gedrag te kunnen bewonderen.
Trichopsis pumila (Dwergknorgourami)
Zoals de naam al doet vermoeden staat dit visje bekend om hun knorrende geluid wat ze tijdens de balts maken. Na een innige omhelzing legt het vrouwtje enkele eitjes, die het mannetje opvangt en naar het schuimnest brengt. Zoals de meeste gourami’s houd ook de knorgourami niet van een sterke stroming. Betreft hun bouw en grote lijken ze op de eerder besproken Parosphromenus deissneri. De kleuren van de dwergknor zijn echter licht groen/beige met bruine strepen, en rood en blauw in de vinnen. In het licht zie je over het gehele lichaam hun mooie groen en blauwe tinten schitteren. In het Engels heten ze daarom sparkler(glitter) gourami.
Hetrandia formosa
Een schattig levendbarend visje dat van oorsprong uit het zuidwesten van de VS komt. De vrouwtjes van deze soort worden maximaal 4 cm, mannen worden hooguit half zo groot. Naast het verschil in grote zijn de geslachten gemakkelijk te onderscheiden aan de aarsvin, die bij de mannetjes is omgevormd tot een voortplantingsorgaan (gonopodium). De kleuren zijn uitermate bescheiden; een wit tot crème kleurig lichaam met onder de zijlijn een donkere streep. Waterwaarden zijn niet erg belangrijk, gewoon leidingwater voldoet vaak prima. De kweek is dan ook eenvoudig. Over een periode van enkele weken worden er dagelijks een paar jongen geboren. Mits er voldoende voedsel en beschutting is zullen er ook in kleine bakjes altijd genoeg jongen overleven. De altijd aanwezige nakweek maakt dit een erg leuk visje om te verzorgen.
Otocinclus affinis
Deze visjes uit Zuid-Amerika zijn met een hun lengte van maximaal 4,5 cm uitermate geschikt voor Nano aquaria. Dit vooral vanwege hun rustige gedrag en vredelievendheid richting elkaar andere aquarium bewoners. Het zijn echt scholenvisjes waardoor het beter is ze in groepjes van vijf of meer te houden. Je zult ze dan gezamenlijk algen zien grazen van de ruiten en aquariumplanten. Dit maakt ze ook nog eens erg nuttig!
.
Nannostomus marginatus (potloodvisje)
Nannonstomus marginatus is een van de kleinste en mooiste potloodvisjes. Ze hebben twee lange zwarte strepen over de lengte van hun crème kleurige lichaam en rood in hun staart en vinnetjes. Hoewel de mannetjes territoriale neigingen hebben zijn het uiterst vriendelijk scholen visjes. Zacht en zuur water word op prijs gesteld, bij een goede voedering met fijn voer, is het prachtige imponeer en baltsgedrag volop te zien.

NIKON 1 – THE FASTEST CAMERA IN THE WORLD

”Vlaamse Terrariumvereniging”

Javavarens in 7 variëteiten

Altijd groen en niet kapot te krijgen, de javavaren (Microsorum pteropus) is een van de sterkste aquariumplanten die we kennen. Ook één van mijn eerste plantjes was een javavaren, nu zeven jaar later heb ik dit varentje nog steeds. Doordat deze epifyt nauwelijks eisen stelt en traag maar gestaag doorgroeit, is het een ideale aquariumplant. Die ook erg geschikt is om achterwanden mee te laten begroeien of bijv. binnenfilters mee te camoufleren.
Verzorging 
Javavaren stellen nauwelijks eisen aan waterwaarden voedingstoffen en licht. Vermeerdering is eenvoudig door de rhizoom(wortelstok) te delen, of door de adventiefplantjes die op de bladranden groeien af te breken en op te binden. De meeste javavarens kunnen groot worden, maar moeten daarvoor langere tijd ongestoord kunnen groeien. Naarmate een bos planten dichter wordt zullen de bladeren steeds langer worden. Door grote bladeren consequent te verwijderen en bossen af en toe wat uit te dunnen, is de plant goed klein te houden. Hoewel vaak word gezegd dat javavarens niet in de bodem ingeplant kunnen worden, is dit prima mogelijk, zolang de rhizoom maar niet bedekt word door een laag bodemmateriaal, waardoor hij verstikt. Omdat het lastig is de plant te verankeren met de ragfijne bruine worteltjes, is het handig om de plant eerst op een klein steentje te binden, na verloop van tijd zal de plant zichzelf vastgroeien in de bodem. In de natuur komen javavarens in vrijwel heel tropisch en subtropisch Azië voor, waar ze zowel onder als boven water groeien, op rotsen, bij watervallen en op vochtige bodem. In de aquariumhandel zijn steeds meer varianten van de “gewone” javavaren te krijgen, het gaat dan om zowel natuurlijke varianten als kweekproducten. Vooral de smalbladige en compacte soorten zijn erg populair. Hieronder volgt een overzicht van enkele soorten.
Microsorum pteropus “Narrow leaf” 
Deze soort blijft iets kleiner dan de normale javavaren, de bladeren worden maximaal 20 cm lang. Zoals de naam al zegt heeft deze soort smalle bladeren. Bij mij varieert de breedte tussen de 8 en 12 mm. Volgens Tropica is het een erg variabele soort, waaruit gemakkelijk nieuwe varianten gekweekt kunnen worden. De blaadjes staan minder haaks op de wortelstok dan bij de normale Microsorum pteropus, hierdoor vormt het plattere kussens.
Microsorum pteropus “Short narrow leaf” 
Waarschijnlijk een variant van de narrow leaf, die niet langer dan een cm of 10 zou mogen worden. Door deze geringe afmetingen een erg leuk soortje. Heeft een relatief dikke rhizoom.
Microsorum brassii (M. pteropus “Needle leaf”) 
De aller fijnste javavaren, blaadjes worden slechts enkele mm breed, en kunnen langer worden dan 30 cm. Bladranden zijn enigszins golvend, de centrale nerf is in verhouding dik en aan de onderzijde dichter bezet met bruin behaarde schubben dan andere varianten.
Microsorum pteropus “Taiwan”(?) (M. pteropus “Needle leaf”, M. pteropus “Narrow leaf”) 
Deze variant wordt vaak verwisseld met bovengenoemde soorten. Hierdoor is er een grote verscheidenheid aan beschrijvingen. Mogelijk gaat het ook om meerdere soorten. In mijn ervaring is de “Taiwan” vergelijkbaar met de M. brassii, maar met een breder blad. Het blad is wel smaller dan de “Narrow leaf”. Andere verschillen zijn de meer golvende bladrand, onregelmatige vorm, en het regelmatig voorkomen van splitsingen in het blad.
Microsorum pteropus “Philippine” 
Deze soort is afkomstig van het eiland Panay (Filippijnen) waar het gevonden is in de monding van een rivier. Hierdoor word de plant afhankelijk van de getijden blootgesteld aan brak/zeewater. Vaak word deze soort onterecht aangemerkt als dwerg soort. De grote is vergelijkbaak met de gewone javavaren zo rond de 30 cm. Het onderscheid zit hem in de gehamerde bladstructuur, waardoor het blad van de “Philppine” veel meer reliëf heeft. Ook deze soort is weinig eisend, al lijkt hij zacht en zuur water minder te waarderen. Wat een verklaring kan zijn waarom hij in het aquarium vaak klein blijft. Het is daarin tegen wel een goede kandidaat voor het brakwater aquarium.
Microsorum pteropus “Windeløv” 
Een compacte soort van maximaal 15 cm, gemakkelijk te herkennen aan de gerafelde bladeinden. Deze soort is vernoemd naar Helger Windeløv, eigenaar van Tropica die deze variant heeft gekweekt en op de markt gebracht.
M. pteropus windelov
Microsorum pteropus “Trident” (M. pteropus “Split narrow leaf”)
Ook dit is één van de kleinere soorten met een maximale grote van 15 cm. Het blad heeft 2 tot 5 symmetrische aftakkingen, waardoor het snel dichte pollen fijne blaadjes vormt. Een echte aanrader voor de kleinere aquaria. Waarschijnlijk stamt deze variant van Borneo, en gaat het dus niet om een gekweekte vorm.
M. pteropus splitleaf
Overige vormen 
Naast de hierboven besproken soorten zijn er nog een aantal grote varianten bekend zoals de “Undulata”, “Latifolius” en “Tropica” deze zijn in de handel meestal goed verkrijgbaar, maar door hun grote formaat worden ze minder vaak toegepast. Ook zijn er varianten die erg moeilijk te krijgen zijn zoals een vorm waarvan de jonge bladeren rood getint zijn. 

17 november 2011

Nieuwe dodelijke schimmel voor padden verspreid

Nieuwe dodelijke schimmel voor padden verspreid

Chytride infecties, een dodelijke schimmelziekte die in Centraal-Amerika en Australië verschillende amfibieënsoorten volledig uitroeide, komt verspreid voor bij padden in heel Vlaanderen. Toch heeft de ziekte nog geen invloed op de populaties. Dat blijkt uit een onderzoek aan de Universiteit Gent.
Voor het onderzoek haalde de UGent, samen met de amfibieën- en reptielenwerkgroep Hyla (Natuurpunt), dit voorjaar 1.740 in het verkeer gesneuvelde padden op. Voor de dodelijke schimmelziekte chytridiomycose werd vorig jaar in de Ardennen het eerste bevestigde geval van Noord-Europa vastgesteld.
 
Op negen plaatsen, drie in Oost-Vlaanderen (Ninove, Munte en Beveren), drie in Vlaams-Brabant (Dworp, Herne en Bever) en drie in Limburg (Hasselt, Dilsen Stokkem en Diepenbeek), werden dit jaar bij in totaal elf padden de infectie met de chytride schimmel vastgesteld. "Van zeven van deze besmette populaties zijn gegevens beschikbaar over de populatietendenzen, maar die lijken niet achteruit te gaan", aldus professoren An Martel en Frank Pasmans van de Faculteit Diergeneeskunde aan de UGent. "Wat de toekomst brengt, is zeer onduidelijk. De klimaatsverandering bijvoorbeeld kan de afloop van de infectie negatief beïnvloeden."
 
Dodelijke ranavirus infecties, die sinds vorig jaar in Nederland voor massale paddensterfte zorgden, blijken bij ons in de natuur nog niet voor te komen. "Dat is een goede zaak, maar het wijst ook op de noodzaak dat de introductie van ranavirussen vanuit de dierenhandel of uit de omringende landen ten allen tijde vermeden moet worden."


lees ook: Gifkikkers met infectie

Muurbekleding



14 november 2011

Dodelijke roodrugspin komt dichterbij: gespot in Engeland



De giftige roodrugspin, afkomstig uit Australië, dringt Europa binnen. De 'Latrodectus hasselti' - familie van de ons bekendere Zwarte Weduwe - wordt de laatste tijd geregeld in het Verenigd Koninkrijk gespot. Eerder verlieten de beruchte 'redbacks' ook al hun oorspronkelijke gigantische eiland Down Under om in Japan en Nieuw-Zeeland op te duiken.
De roodrugspin behoort tot de familie van de kogelspinnen (Theridiidae) en is een van de dodelijkste ter wereld. Ze worden tot 1 cm lang en worden gekenmerkt door - meestal - twee rode ruiten op hun zwarte rug. De vrouwtjes zijn het meest agressief en eten bijvoorbeeld het mannetje na de paring meteen op.

The Sun heeft het over "zotte mieren" uit Australië, omdat ze zigzaggen. Een beet van een roodrug doet erg pijn en veroorzaakt zwellingen, misselijkheid, pijn in de borst en koorts. Het kan zelfs dodelijk zijn. In Australië werden in totaal veertien doden geteld na een beet van de roodrugspin. Maar sinds meer dan 50 jaar geleden een antigif werd uitgevonden, vielen er gelukkig geen dodelijke slachtoffers meer.
Volgens de Engelse krant slopen er exemplaren van de redbacks via cargo of bagage van reizigers binnen in het Verenigd Koninkrijk. Zo werd onlangs een dozijn roodrugspinnen gevonden in een fabriek bij Preston in het noordwesten van Engeland.





Aanval op Radix baltica door Anatome Helena

Twee  Slak-etende slakken (Anatome Helena) vallen een Radix baltica slak aan. Enkel het hoofdje blijft achter.





12 november 2011

Internet zo zwaar als aardbei


Alle informatie op het hele internet weegt ongeveer evenveel als een grote aardbei, heeft een wiskundeliefhebber berekend.
Digitale informatie wordt namelijk vastgehouden door elektronen, en die hebben een gewicht. 

Onlangs berekende een professor van de universiteit van Berkeley dat een exemplaar van Amazons e-reader Kindle waarvan de 4GB aan geheugen helemaal volzit met boeken, 0,000000000000000001g zwaarder is dan zonder lectuur.

Bij het hele internet gaat het om 5 miljoen terabyte, omgerekend ongeveer 50g aan elektronen.

11 november 2011

Recordbedrag voor foto van Andreas Gursky


Bij Christie's in New York is de foto "Rhein II" van de Duitse kunstenaar Andreas Gursky voor 3,15 miljoen euro onder de hamer gegaan. Dat is een recordbedrag voor een foto.

Andreas Gursky maakte in 1999 een serie van zes foto's met als thema de Rijn. Er hangen foto's uit de serie in het Museum of Modern Art in New York en in Tate Modern in Londen.
AP
Het werk van de 56-jarige Duitser zit in de collectie van de meest gerenomeerde kunsthuizen. Andreas Gursky (foto) fotografeert vaak landschappen en architectuur van in de hoogte. Verschillende van zijn werken hebben bijzonder warme kleuren.
"Rhein II" breekt met een verkoopprijs van 3,15 miljoen euro het vorige verkooprecord voor een foto. Dat stond op naam van de Amerikaanse kunstenares Cindy Sherman. Een titelloze foto van Sherman uit 1981 ging voor 2,85 miljoen euro onder de hamer.

9 november 2011

Harley rijden is als een sprookje... 


Hans en grietje strooiden ook spullen om de weg naar huis terug te vinden..............

7 november 2011

Blauwe kreeft krijgt politie-escorte naar aquarium


Een blauwe kreeft heeft een politie-escorte gekregen naar haar nieuwe thuis, een aquarium in Zweden. Zo kwam de visser een gemaakte belofte na. "We kregen een telefoontje van de politie met de melding dat ze onderweg waren met een blauwe kreeft", vertelt Maria Jämting, verantwoordelijke van Havets Hus aquarium in Lysekil. 

Reine Andreasson is een visser van zijn woord. De Zweed haalde een blauwe kreeft uit het water en herinnerde zich de belofte die hij ooit gemaakt had. Hij zei een bediende van het aquarium dat als hij ooit een blauwe kreeft zou vangen, hij het diertje naar het aquarium - 95 kilometer verderop- zou brengen. 

Toen hij het perfecte exemplaar beet had, stelde zich het probleem van het transport maar een boot van de zeevaartpolitie die in de buurt een inspectie uitvoerde, bracht de visser op een idee. Hij vroeg de agenten om de kreeft naar het aquarium te varen. Andreasson deed zijn verhaal en regelde een politie-escorte voor Helga, de blauwe kreeft. De agenten die toch de richting van het aquarium uit moesten waren maar wat blij dat ze de visser konden helpen. Ze zetten meteen koers richting Göteborg en hielden halt aan het aquarium. 

Blauwe kreeften zijn vrij zeldzaam. Volgens de krant Bohusläningen heeft één kreeft op de drieduizend een blauwe tint. Havets Hus ontving Helga met open armen want er was geen blauwe kreeft meer in het aquarium en zo belandde Helga niet op een bord maar in het water op een prominent plekje. "Ze heeft het prima naar haar zin in het gezelschap van twee mannelijke kreeften", verzekert Jämting. 

2011 World Champions Bradl, Stoner, Terol

3 november 2011

Capirossi maakt zich op voor laatste race

Loris Capirossi rijdt komende zondag op het circuit Ricardo Tormo bij Valencia zijn allerlaatste race in de MotoGP. Een feestelijk afscheid wordt het echter niet, na de dood van Marco Simoncelli. "Niemand is in de stemming om iets te vieren", aldus Fabiano Sterlacchini, de technisch directeur van Pramac Racing.
"Het zal een vreemd gevoel zijn om Marco er niet meer bij te hebben", vertelde Capirossi. "We missen hem allemaal ontzettend. Eigenlijk heeft niemand zin om de baan op te gaan, maar we doen het voor hem en alle fans. De race in Valencia wordt mijn allerlaatste. Ik heb geen idee hoe ik me straks zal voelen, als ik voor de laatste keer aan de finish kom, maar ik hoop het zo goed mogelijk te doen."
Capirossi begon zijn carrière in 1990 en eindigde dat jaar en het volgende seizoen als kampioen in de 125cc. In 1992 volgde de stap naar de 250cc en in 1995 maakte hij zijn debuut in de 500cc. Na twee seizoenen keerde hij terug naar de 250cc, waarin hij 1998 kampioen zou worden. In 2000 stapte hij defenitief over naar de 500cc-klasse, die in 2002 werd omgedoopt tot de MotoGP. De 38-jarige Italiaan won negen races op het hoogste niveau.
Zijn laatste zege was in 2007, met een Ducati.